Lexicon musicum Latinum
Los Angeles, The J. Paul Getty Museum, The Getty Center Ms. Ludwig XII 5, f. 37r-38r Transcription: Shin Nishimagi (mai 2006)
^1/Autentus prothus semper finitur in lychanos ypaton, quae notatur per .B. in monocordo, finem habet unam tantum, sed inceptiones sex: ^2/paripate ypaton .A., lychanos ypaton .B., ypate meson .C., parypate meson .D., lychanos meson .E., mese .F. ^3/Aliae regulares inceptiones non recipiuntur in autento protho.
^4/Pater in. Filio. Filius. In Patre. Spiritus. Sanctus. Ab utroque. Procedens. ^5/Haec antiphona propter exemplum inceptionum psalmorum, qui in antiphonis decantantur posita est.
^6/Primum quaerite regnum Dei. <37v> ^7/Istam neumam concorditer resonare videbis in unoquoque cantu autenthi prothi. ^8/Requirendum est tamen, qua ratione uniuscuiusque modi in unoquoque cantu melodia vel certa cognitio discernitur, per tonos et semitonios plane demonstratur. ^9/Qui circa finem elevando et deponendo a sapientissimis philosophis ordinati sunt. ^10/Tunc autenti prothi esse creditur cantus, cum supra finem eius prius invenitur tonus, postea semitonius, deinde tonus et tonus, qui uno diapente a fine suo elongatur. ^11/Et per quem sine dubio syllabae psalmorum, qui in antiphonis vel officiis decantantur, secundum praedictarum differentiarum usum discurrunt.
^12/Vox denique quae sequitur, interdum tonus, interdum semitonius videtur esse. ^13/Quia si sumitur .H., semitonius erit, si autem .G., tonus, et ab eadem in antea semitonius. ^14/Si autem sumitur .H., et contratio tonus efficitur. ^15/Postea vero sicut in monocordo recipiuntur. ^16/Unusquisque musicus memoriter retineat, et tali ratione poterit cognoscere cuius modi sit cantus. ^17/Subter finem vero semper tonum habebit praedictus modus, postea semitonium. ^18/Si inferius descenderit, tonum habebit. ^19/Ad eum quoque modum magis cantus pertinet, ad quem suae distinctiones amplius currunt. ^20/Distinctiones vero sunt loci, in quibus cantus dividetur. ^21/Nam et principia sepius et decentius in eadem vocem, quae cantum terminat, inveniuntur.
^22/Prothi plaga, id est modus qui secundus appellatur, tales habet inceptiones: ^23/.G., .G., .A., .B., .C., .D. ^24/Per inceptiones istarum vocum eius differentiae cognoscuntur./^25/Secundum autem simile est huic.
^26/Autenti deuteri finis semper est in ypate meson, id est .C., qui elevando prius habet semitonium, deinde tonum et tonum. ^27/Postea invenitur illa communis vox, de qua supra diximus quae notatur per .H. et per .G. ^28/Ab illa .G. in antea semitonius invenitur, postea tonus et tonus. ^29Hae sunt voces, quae certam ostendunt agnitionem istius modi. ^30/Subter finem vero habet tonum et tonum, hinc semitonium. ^31/Voces in quibus oriuntur, istae sunt: ^32/.A., .B., .C., .D., .E., .F., .G., .A. quae a fine uno diapente unoque semitonio elongatur. ^33/Ista nanque vox est, per quam syllabae psalmorum discurrunt isto modo: ^34/Tercia dies est quo haec facta sunt.	29 Hae] Haec cod.
^35/Plaga deuteri, id est modus qui quartus dicitur tonus, eundem finem habet, id est .C., quam et autentus suus, quia ab eo procedit et incipit in qualibet istarum vocum: ^36/.A., .B., .C., .D., .E., .F. per quam semper decantatur unusquisque psalmus in omnibus differentiis tam in antiphonis quam in officiis. ^37/Quarta vigilia venit ad eos.
^38/Autentus tritus finitur in .D., qui elevando prius habet tonum et tonum, postea invenit illam communem vocem, quae per .H. et per .G. notatur. ^39/Si sumitur .H. ad .F. semitonium, ad .A. vero tonum prestat. ^40/Si autem .G. econtrario ad .F. tonum, ab .A. semitonium, ab .G. in antea semitonius invenitur. ^41/Deinde tonus et tonus, postea semitonius, in antea tonus et tonus. ^42/Hae sunt voces, in quibus oritur parypate meson .D., lychanos meson .E., mese .F., trite sinemenon .H. sive paramese .G., trite diezeugmenon .A. ^43/Per quam semper discurrit omnis psalmus, qui per istum tonum vel modum decantatur. ^44/Iste ergo est modus, qui dicitur quintus tonus. ^45/Quinque prudentes intraverunt ad nuptias.	42 Hae] Heae cod.
^46/Plaga triti eundem finem habet quem et autentus suus, et dicitur sextus modus, incipiens in qualibet istarum vocum: ^47/.B., .C., .D., .E., .F. per quam semper discurrunt syllabae in psalmis, qui secundum officia vel antiphonas istius modi decantantur: ^48/Sexta hora sedit super puerum.
^49/Autentus tetrardus semper finitur in lychanos meson, id est .E., qui elevando prius hebat tonum et tonum, postea semitonium, deinde tonum et tonum, <38r> in antea semitonium. ^50/Postea sequitur tonus et tonus. ^51/Subter finem vero habet tonum, postea semitonium, deinde tonum et tonum. ^52/Voces inceptionales istius modi istae sunt: ^53/lychanos meson .E., mese .F., paramese .G., trite diezeugmenon .A., paranete diezeugmenon .B., per quam semper decantantur psalmi in isto modo: ^54/Septem sunt spiritus ante thronum Dei.
^55/Plaga tetrardi eandem finem habet quam et autentus suus, scilicet .E., et descendendo prius habet tonum, deinde semitonium, postea tonum et tonum. ^56/Nam si descensio eius non cognosceretur, dubitatio fieret utrum plaga tetrardi an triti fuisset. ^57/Quia in elevatione aliquando similes voces habere videntur, sed in descensione semper dissimiles habent voces. ^58/Voces in quibus oriri potest, istae sunt: ^59/.A., .B., .C., .D., .E., .F., .G., .A./per quam semper debent discurrere syllabae psalmorum eius isto modo: ^60/Octo sunt beatitudines. ^61/Hae sunt voces eius inceptionales, quas supra diximus quanvis in .C. gravi vel in .G. acuta raro videtur incipere.	61 Hae] Heae cod.