Lexicon musicum Latinum
Paris, Bibliothèque nationale de France (F-Pn) Lat. 10509, f. 67v-68r Transcription: Shin Nishimagi (avril 2006)
^1/I. Primus tonus inchoat in quarta corda, quae est licanos diatonicum, et ascendit usque ad octavam, quae est paranete diezeumenon diatonicum, vocaturque autenticus protus, id est auctoralis primus. ^2/II. Secundus autem in eadem inchoat, et ascendit usque ad quintam, <68r> quae est mese diatonicum, et vocatur plagi protus, id est obliquus primus. ^3/III. Tercius in quinta, quae est ypate meson, et ascendit usque in octavam, quae est nete diezeumenon diatonicum, vocaturque auticus pro deuterus, id est emendatus. ^4/IIII. Quartus quidem in eadem, ascenditque usque in quintam, que est paramese, vocaturque plagi deuterus, id est obliquus emendatus. ^5/V. Quintus autem et sextus inchoant in sexta, quae est paripate meson, et ascendit quintus ad octavam, quae est trite iperboleon, et vocatur autenticus tritus, id est antiquus particularis. ^6/VI. Sextus vero in quintam, quae est trite diezeumenon, et vocatur plagi tritus, id est obliquus particularis. ^7/VII. Plane septimus et octavus in septima, quae est lichanos meson, inchoant, et ascendit septimus ad octavam, quae est paranete iperboleon, vocaturque autenticus tetrardus, id est antiquus quartus. ^8/VIII. Octavus in quintam, quae est paranete diezeumenon, et vocatur plagi tetrardus, id est obliquus quartus.	1 I] om. cod. auctoralis] a.c. autoralis cod. 3 diatonicum] diatonitum cod. 5 V.] om. cod. 6 VI.] om. cod. 7 VII.] om. cod. 8 VIII.] om. cod.
<68> ^1/Diatonicum vocatur, eo quod per duos tonos currat; ^2/cromaticum coloratum, id est molle; ^3/enarmonicum, id est apte coniunctum.